24.06.2019
PL EN
26.03.2019 aktualizacja 26.03.2019

Lek na cukrzycę pomaga w niewydolności serca

Fot. Fotolia Fot. Fotolia

Korzystny wpływ na serce stosowanej w leczeniu cukrzycy dapagliflozyny potwierdził się u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza tych ze zmniejszoną frakcją wyrzutową - informuje pismo "Circulation”.

Z niewydolnością serca mamy do czynienia, gdy nie jest ono w stanie pompować dostatecznej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Frakcja wyrzutowa to ta część krwi wypełniającej komorę, którą sercu udaje się wtłoczyć do tętnic. Zmniejszona frakcja wyrzutowa może wskazywać na niewydolność serca, chociaż u wielu pacjentów jest ona w granicach normy (od 50 do 70 proc.).

Wyniki prowadzonego na 17 tys. pacjentów z cukrzycą typu 2 w 33 krajach badania DECLARE-TIMI 58 w 2018 r. sugerowały, że podawanie dapagliflozyny zmniejsza ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizacji z powodu niewydolności krążenia.

Dapagllifozyna należy do klasy leków znanych jako inhibitory SGLT2. Zmniejsza zwrotne wchłanianie glukozy w nerkach, co prowadzi do wydalania glukozy z moczem i zmniejszenia jej stężenia we krwi.

Nowa analiza jest pierwszą, która bada, czy korzyści z podawania dapagliflozyny można przewidzieć na podstawie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), która jest miarą skuteczności, z jaką lewa komora serca wyciska krew z komory. Pomiar frakcji wyrzutowej, zazwyczaj za pomocą echokardiografii, pozwala obiektywnie ocenić czynność serca i w przewidzieć, jak pacjenci zareagują na leczenie. Pacjenci z obniżoną frakcją wyrzutową są narażeni na większe ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych i zgonu w porównaniu z pacjentami z prawidłową frakcją wyrzutową.

Jak wykazało badanie przeprowadzone przez specjalistów z Kyoto University Hospital, dapagliflozyna zmniejszyła liczbę hospitalizacji z powodu niewydolności krążenia u wszystkich pacjentów, niezależnie od frakcji wyrzutowej czy występowania niewydolności serca na początku badania. Natomiast znaczące obniżenie wskaźnika zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i ze wszystkich przyczyn dotyczyło tylko pacjentów ze zmniejszoną frakcją wyrzutową.

30 proc. uczestników badania (5 202 pacjentów) miało LVEF udokumentowane na początku badania. Spośród tych uczestników 13 proc. (671 pacjentów) miało HFrEF - niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (mniejszą niż 45 proc.). W tej grupie ci, którzy przyjmowali dapagliflozynę, byli o 38 proc. rzadziej hospitalizowani z powodu niewydolności serca lub umierali z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo, co stanowi znacznie większą redukcję niż 12-procentowy spadek prawdopodobieństwa tych zdarzeń wśród pacjentów z prawidłową frakcją wyrzutową.

Pacjenci ze zmniejszona frakcją wyrzutową wykazywali również znacznie niższy wskaźnik zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i zgonów z jakiejkolwiek przyczyny. Ich odsetek spadł odpowiednio o 45 proc. i 41 proc. wśród osób przyjmujących dapagliflozynę w porównaniu do osób przyjmujących placebo. Nie zaobserwowano tych korzyści u pacjentów z prawidłową frakcją wyrzutową.

Jak zaznaczają autorzy, istnieje bardzo niewiele terapii, które wykazały jakąkolwiek korzyść u pacjentów z niewydolnością serca, zatem uzyskane wyniki są godne uwagi, a stosowanie inhibitorów SGLT2 może być korzystne dla bardzo dużej populacji pacjentów z cukrzycą.

Naukowcy planują dalszą analizę danych DECLARE-TIMI 58, aby zrozumieć wpływ dapagliflozyny na wyniki metaboliczne, nerkowe i sercowo-naczyniowe.(PAP)

Autor: Paweł Wernicki

pmw/ agt/

Copyright © Fundacja PAP 2019