17.07.2019
PL EN
17.04.2019 aktualizacja 17.04.2019

Otyłość i nadwaga sprzyjają postępowi stwardnienia rozsianego

Fot. Fotolia Fot. Fotolia

U osób z nadwagą i otyłością podwyższony poziom ceramidów we krwi może odgrywać znaczącą rolę w postępie stwardnienia rozsianego (SM) – informuje pismo „EBioMedicine”.

Stwardnienie rozsiane (SM) to choroba autoimmunologiczna, w przebiegu której zniszczeniu ulega okrywająca wypustki komórek otoczka mielinowa, co zaburza przekazywanie sygnałów i prowadzi do zaburzenia działania układu nerwowego.

Badanie przeprowadzili naukowcy z Advanced Science Research Center (ASRC) w przy New York University, we współpracy z klinicystami z Icahn School of Medicine at Mount Sinai. Dotyczyło pacjentów, u których ostatnio zdiagnozowano SM. Byli oni obserwowani przez dwa lata.

Jak się okazało, osoby z nadwagą lub otyłe miały we krwi wyższy poziom lipidów zwanych ceramidami. Ceramidy wpływały na DNA monocytów, powodując ich zwiększone namnażanie. Monocyty to komórki odpornościowe, które potrafią wydostawać się z naczyń krwionośnych, przemieszczać do mózgu i uszkadzać włókna nerwowe. W dwa lata po postawieniu rozpoznania u osób z wyższymi poziomami ceramidów i monocytów zaobserwowano większe uszkodzenie mózgu oraz znaczniejszą utratę zdolności motorycznych.

„Nasze badanie identyfikuje istotne korelacje między poziomami ceramidu, wskaźnikiem masy ciała (BMI) i postępem choroby u pacjentów z SM - powiedziała prof. Patrizia Casaccia. - Odkryliśmy, że osoby z nadwagą i otyłością ze stwardnieniem rozsianym mają wyższy poziom ceramidów niż osoby z tą chorobą, które nie mają nadwagi, a także osoby z nadwagą lub otyłością, ale poza tym zdrowe".

Naukowcy już wcześniej wykrywali podwyższony poziom ceramidów w płynie mózgowo-rdzeniowym otaczającym mózg pacjentów z SM, jednak przypisywali to zjawisko wysiłkom organizmu w celu recyklingu uszkodzonej mieliny - otoczki włókien nerwowych.

W nowym badaniu naukowcy odkryli, że pacjenci z SM o wysokim BMI mieli wyższe poziomy ceramidów i więcej krążących monocytów niż było to widoczne u zdrowych osób o tych samych BMI. Pacjenci z SM z wysokim BMI wykazywali wyższy poziom niepełnosprawności i więcej uszkodzeń mózgu w MRI w porównaniu do zdrowych osób o BMI.

Dalsze badania wykazały, że ceramidy mogą przenikać do monocytówi i zmieniać sposób, w jaki te komórki odczytują informacje genetyczne zakodowane w DNA. Takie zmiany epigenetyczne stwierdzono również w monocytach krążących we krwi pacjentów z SM o wysokim BMI. Autorzy sugerują, że do postępu choroby może przyczyniać s nadmierne spożycie tłuszczów nasyconych. Inaczej mówiąc, złe nawyki żywieniowe mogą mieć negatywne konsekwencje u zdrowych osób, ale mają jeszcze bardziej wyraźny szkodliwy wpływ na pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

Opisywane odkrycia wydają się wspierać koncepcję nutriepigenomiki (zdolności pokarmów do modyfikowania sposobu interpretacji informacji genomowej przez każdą komórkę) oraz pogląd, że czynniki stylu życia, takie jak dieta i waga, mogą zmieniać przebieg choroby.

Aby potwierdzić obecne wyniki, potrzebne są dodatkowe badania dotyczące większych kohort. Trzeba będzie również ustalić, czy konkretne interwencje dietetyczne i kontrola masy ciała mogą pomóc pacjentom z SM w opanowaniu i spowolnieniu postępu choroby oraz polepszyć odpowiedź na leczenie modyfikujące przebieg choroby.(PAP)

Autor: Paweł Wernicki

pmw/ agt/

Copyright © Fundacja PAP 2019