Strona główna Aktualności
Zdrowie

Poznań/ Fantom nigdy nie dorówna ludzkiemu ciału

23.01.2016 Zdrowie

Fot. Fotolia

Mimo rozwoju technologii, nawet najnowocześniejsze fantomy i modele nie dorównają ludzkiemu ciału – podkreślają pracownicy Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. W Wielkopolsce rocznie ok. 50 osób decyduje się przekazać swoje ciało po śmierci do celów naukowych.

„Uczelnie medyczne starają się wprowadzać nowoczesne technologie i w odniesieniu do nauki anatomii, są dostępne np. różnego rodzaju atlasy elektroniczne, stoły symulacyjne, gdzie stół jest ekranem, na którym można oglądać wszystkie warstwy ludzkiego ciała i oczywiście pewną część zajęć można tak przeprowadzić” – podkreślił w rozmowie z PAP rektor Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu prof. dr hab. Jacek Wysocki.

 

„Mimo wciąż rosnącej doskonałości tej technologii, jest jednak podstawowa różnica – co innego widzieć daną tkankę czy narząd na płaskim ekranie, a co innego zobaczyć to w przestrzeni; np. nerw, który pięknie widać na ekranie, który biegnie samotnie, wyraźnie – w rzeczywistości tak nie wygląda. Trzeba go też umiejętnie znaleźć w ciele, wśród tkanek i przede wszystkim nie uszkodzić u pacjenta” – podkreślił.

 

Profesor zaznaczył, że obecnie technologia może zmniejszać zapotrzebowanie na ciała ludzkie wykorzystywane w celach naukowych, ale wciąż będą istniały zagadnienia, pewne elementy zajęć, które nie będą mogły być realizowane nawet na elektronicznych fantomach.

 

„Jest to nauka ważna także dla studentów, którzy nie będą chirurgami czy zabiegowcami. W dzisiejszej medycynie wiele jest różnego rodzaju inwazyjnych technik diagnostycznych, których lekarze różnych specjalności także muszą się nauczyć – biopsji narządów czy nakłucia jam ciała itd. Dlatego znajomość takiej przestrzennej anatomii, nauczonej na ciele ludzkim też jest potrzebna i tego do końca nie da się uniknąć czy zastąpić” – zaznaczył naukowiec.

 

Zdaniem profesora, w dzisiejszych czasach kwestia przekazywania swoich ciał po śmierci uczelniom medycznym nie wzbudza już takich kontrowersji, jak kiedyś.

 

„Używanie zwłok ludzkich do nauki studentów, jeżeli ciała są wynikiem donacji tej osoby, która za życia wyraziła taką wolę, jest to sprawa, która nie budzi emocji etycznych. Kiedyś, może wiele lat temu, za czasów minionego ustroju, niekiedy wykorzystywano zwłoki, których nikt nie odebrał czy osób nieznanych itd. Tego się przecież dzisiaj nie robi” – zauważył rektor.

 

„Pamiętajmy, że te ciała są mniej wykorzystywane do nauki, a raczej do celów dydaktyki, by wychować kolejne pokolenie lekarzy, dentystów. To jest kwestia nauczania studentów i także celów wychowawczych, bo student właśnie na zajęciach anatomii po raz pierwszy się spotyka z ludzkimi zwłokami. To pozwala też nauczyć go szacunku, właściwego podejścia do ciała ludzkiego” - podkreślił prof. Wysocki.

 

Kierownik Katedry i Zakładu Anatomii Prawidłowej UM w Poznaniu, prof. dr hab. n. med. Małgorzata Bruska powiedziała PAP, że osób, które decydują się ofiarować swoje ciało nauce jest rocznie ok. 50.

 

„Są to osoby w różnym wieku, ludzie młodzi, starsi – wszystkim oczywiście życzymy długiego życia i dobrego zdrowia” – podkreśliła. Jak dodała, osoby które zgłaszają UM taką wolę są świadomi swojej decyzji. „Ludzie proszą również o anonimowość i zachowanie dyskrecji, co oczywiście czynimy. W większości przypadków decyzja jest też uzgodniona z rodziną, która szanuje tę wolę zmarłego, choć zdarzają się przypadki, gdzie pojawiają się jakieś zastrzeżenia ze strony bliskich” – mówiła.

 

Zdaniem prof. Bruskiej, podczas ćwiczeń ze studentami, przyszli lekarze potrafią zachowywać odpowiedni szacunek do ludzkiego ciała. „Studenci wiedzą, że mając zajęcia na ciele ludzkim czy jakichkolwiek preparatach pochodzenia ludzkiego muszą się odpowiednio zachowywać i obchodzić się z ludzkim ciałem z należytym szacunkiem. Mają także świadomość, że w takich warunkach i na zwłokach mogą nauczyć się więcej niż na fantomach czy modelach” – podkreśliła.

 

Bp Józef Wróbel, członek Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych pytany przez PAP o stanowisko Kościoła Katolickiego w tej sprawie, powiedział, że nauka Kościoła nie sprzeciwia się podejmowaniu takich decyzji. Jak tłumaczył, „oficjalne stanowisko Kościoła w tej sprawie zostało wyrażone m.in. w Katechizmie Kościoła Katolickiego, który jest wyrazem wiary i przekonań moralnych Kościoła". "Jest tam zapisane, że ciała zmarłych powinny być traktowane z szacunkiem i miłością, co wypływa oczywiście z naszej wiary, nadziei i Zmartwychwstania” - zaznaczył.

 

„Jednocześnie jest też mowa o sekcji zwłok i wykorzystaniu ciała do celów naukowych, i stąd stwierdza się w tym kontekście, że bezpłatne darowanie narządów po śmierci jest dopuszczalne, zarówno w odniesieniu do transplantacji, jak i celów naukowych, i wtedy takie działania mogą być moralnie dopuszczalne” - zauważył bp Wróbel.

 

Jak jednak dodał, mimo, iż Kościół uważa za dopuszczalne darowanie ciała np. do celów kształcenia studentów, to stawia warunek, że ze zwłokami trzeba obchodzić się z szacunkiem i czcią należną zmarłym.

 

Ludzkie zwłoki służą do celów naukowych maksymalnie do pięciu lat. Przeważnie jednak, po trzech latach są spopielane i w zależności od woli zmarłego - oddawane rodzinie, bądź chowane w zbiorowej mogile na cmentarzu. Takie zbiorowe groby znajdują się w Poznaniu na cmentarzu na Miłostowie.

 

PAP - Nauka w Polsce

 

ajw/ par/

Podziel się
Ocena: 0 głosów

Logowanie



Nie pamiętam hasła

Rejestracja

Komentarze: 0
Skomentuj Zobacz wszystkie  

Uwaga Redakcje!

Wszelkie materiały PAP (w szczególności depesze, zdjęcia, grafiki, pliki video) zamieszczone w serwisie "Nauka w Polsce" chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych.

 

PAP S.A. zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - www.naukawpolsce.pap.pl. W przypadku portali społecznościowych prosimy o umieszczenie jedynie tytułu i leadu naszej depeszy z linkiem prowadzącym do treści artykułu na naszej stronie, podobnie jak to jest na naszym profilu facebookowym. 

 

Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów video.

 

Informacje tekstowe z kategorii "Świat" można pozyskać odpłatnie abonując Serwis Nauka i Zdrowie PAP. Serwis ten zawiera ponadto wiele innych najnowszych doniesień naukowych z zagranicy oraz materiałów dotyczących szeroko rozumianej problematyki zdrowotnej. 

 

Informacje na temat warunków umowy można uzyskać w Dziale Sprzedaży i Obsługi Klienta PAP, tel.: (+48 22) 509 22 25, e-mail:  pap@pap.pl

 

Informacje o przedruku artykułów z Serwisu Nauka w Polsce, prośby o patronaty medialne, informacje o prowadzonych badaniach, organizowanych konferencjach itd., prosimy przesyłać na adres: naukawpolsce@pap.pl

 

 

Najpopularniejsze materiały

więcej

Książka

Krwawa archeologia: książka "Archeologia współczesności" Krwawa archeologia: książka "Archeologia współczesności"

Ukazał się pierwszy tom tekstów z obrad Pierwszego Kongresu Archeologii Polskiej, który odbył się w Warszawie w 2013 r., pt. "Archeologia współczesności" "Jego pierwsze miejsce w naszej serii jest (...) wyrazem dynamicznie rosnącego zainteresowania tą właśnie, dotąd marginalizowaną, częścią archeologii, odzwierciedlającą rozszerzenie zakresu kompetencji archeologów na czasy nieomal nam współczesne" - pisze we wstępie prof. Zbigniew Kobyliński.

Więcej

Myśl na dziś

Człowiek zawsze czuje się czymś więcej niż tym, co osiągnął, więc cokolwiek by osiągnął, w niczym nic może znaleźć ukojenia, zadowolenia, szczęścia
Soren Kierkegaard

Nasz blog

Jak przetrwać bezboleśnie nudną konferencję. Mini-poradnik dla naukowców Jak przetrwać bezboleśnie nudną konferencję. Mini-poradnik dla naukowców

Pewien archeolog przerwał nagle swój wykład (interesujący) i westchnął: "Tak, proszę państwa, to bardzo ciekawy problem, który warto byłoby zbadać. Ale cóż, nie ma czasu, bo człowiek ciągle tylko jeździ i jeździ na te konferencje…". O tak, naukowcy spędzają kawał życia na obradowaniu. A im goręcej za oknem, tym trudniej wytrwać w sali. Oto więc mini-poradnik survivalowy dla uczestników "nasiadówek".

Więcej

Tagi

-->