Strona główna Aktualności
Przyroda

Ziemia Lubuska ostoją kani rudej w naszym kraju

23.02.2017 Ekologia, Przyroda

Kania ruda. Fot. Thomas Kraft/ Wikipedia

Przecinająca woj. lubuskie dolina środkowej Odry i jej okolice są królestwem kani rudej, jednego z najpiękniejszych ptaków drapieżnych w Europie. Świadczy o tym wysoka liczebność oraz duże zagęszczenie par gniazdujących na tym obszarze.

Niekiedy gniazda oddalone są od siebie zaledwie o kilkaset metrów, co zdarza się głównie na terenach wyjątkowo sprzyjających tym drapieżnikom - poinformował PAP Michał Bielewicz z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp.

 

Podobnie jak większość ptaków drapieżnych, kania ruda jest objęta ścisłą ochroną, a jej populacja monitorowana przez specjalistów, m.in. z gorzowskiej dyrekcji RDOŚ.

 

"Z naszych obserwacji wynika, że dolinę środkowej Odry w okresie lęgowym zasiedla ponad 30 par tych ptaków. To bardzo dużo, najwięcej w kraju. Ewenementem jest także obszar Nadleśnictwa Międzyrzecz, gdzie na pow. 206 km2 gniazduje 8-10 par, w tym niemal połowa w jednym z leśnictw obejmującym zaledwie 18 km2" - powiedział PAP Bielewicz.

 

Obecnie liczebność "lubuskiej" populacji kani rudej szacuje się 90 par lęgowych. Najłatwiej spotkać ją w dolinach Odry i Warty oraz w okolicach Sulęcina, Bledzewa, Trzciela, Rzepina czy Ośna Lubuskiego.

 

W Polsce kania ruda jest gatunkiem nielicznym, z ograniczonym zasięgiem występowania do zachodniej i północno-wschodniej części kraju. Wielkość krajowej populacji jest szacowana na 1000 - 1400 par lęgowych.

 

Kania ruda należy do migrantów krótkodystansowych, gdyż jej zimowiska znajdują się na zachodzie Europy, głównie we Francji, Hiszpanii oraz Portugalii. Ze względu na niewielką odległość, jaką dzieli nasz kraj od zimowisk, ptaki mogą przylatywać do Polski bardzo wcześnie, niekiedy już w lutym, choć na ogół pojawiają się w marcu. Zaraz po przylocie zajmują rewir, przystępują do toków i budowy gniazda.

 

Warto dodać, że Europę zasiedla 95 proc. światowej populacji kani rudej, co czyni ten gatunek typowym endemitem naszego kontynentu.

 

Poza obszarem Europy, areał lęgowy kani rudej ogranicza się do niewielkiej części północno-zachodniej Afryki oraz Kaukazu. Liczebność światowej populacji szacowana jest na 19 – 32 tys. par lęgowych.

 

Ten okazały drapieżnik jest większy od znacznie powszechniejszego myszołowa, z którym często dzieli tereny łowieckie. Kania ruda poluje wyłącznie na terenach otwartych.

 

Rozpiętość skrzydeł kani rudej sięga 150 – 170 cm, a długość ciała 60 - 75 cm. W upierzeniu dominuje barwa rdzawa, szczególnie jasno rudy jest wierzch ogona.

 

"Z reguły ptaki szponiaste nie budzą wielkiego zachwytu swymi barwami. Jednak śmiało można powiedzieć, że kania ruda pod tym względem jest wyjątkowa, bowiem niewątpliwie należy do najpiękniej upierzonych ptaków drapieżnych Europy" - powiedział PAP Bielewicz.

 

Głowa kani rudej jest biała, pierś i brzuch rdzawe, delikatnie czarno kreskowane. Na skrzydłach, nawet z dużej odległości, widoczne są w locie białe, świecące plamy. To znak rozpoznawczy tego drapieżnika, podobnie jak "jaskółczo" wcięty ogon, który jest wynikiem dysproporcji długości zewnętrznych i środkowych sterówek ogona.

 

W Polsce siedliska lęgowe kani rudej są objęte szczególną ochroną. Wokół gniazd wyznacza się specjalne strefy ochrony - do 100 metrów, w której obowiązuje ochrona całoroczna oraz o promieniu do 500 metrów podczas okresu lęgowego. Na obszarach objętych strefami obowiązuje m.in. zakaz przebywania oraz ograniczenie wycinki drzew i krzewów. Aktualnie w woj. lubuskim funkcjonuje około 30 takich stref.

 

Ochronę tego gatunku, oprócz prawa krajowego, sankcjonuje również Dyrektywa ptasia Unii Europejskiej.

 

PAP - Nauka w Polsce

 

mmd/ zan/

Tagi: gatunki , kania , ptaki
Podziel się
Ocena: 0 głosów

Logowanie



Nie pamiętam hasła

Rejestracja

Komentarze: 0
Skomentuj Zobacz wszystkie  

Uwaga Redakcje!

Wszelkie materiały PAP (w szczególności depesze, zdjęcia, grafiki, pliki video) zamieszczone w serwisie "Nauka w Polsce" chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych.

 

PAP S.A. zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - www.naukawpolsce.pap.pl. W przypadku portali społecznościowych prosimy o umieszczenie jedynie tytułu i leadu naszej depeszy z linkiem prowadzącym do treści artykułu na naszej stronie, podobnie jak to jest na naszym profilu facebookowym. 

 

Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów video.

 

Informacje tekstowe z kategorii "Świat" można pozyskać odpłatnie abonując Serwis Nauka i Zdrowie PAP. Serwis ten zawiera ponadto wiele innych najnowszych doniesień naukowych z zagranicy oraz materiałów dotyczących szeroko rozumianej problematyki zdrowotnej. 

 

Informacje na temat warunków umowy można uzyskać w Dziale Sprzedaży i Obsługi Klienta PAP, tel.: (+48 22) 509 22 25, e-mail:  pap@pap.pl

 

Informacje o przedruku artykułów z Serwisu Nauka w Polsce, prośby o patronaty medialne, informacje o prowadzonych badaniach, organizowanych konferencjach itd., prosimy przesyłać na adres: naukawpolsce@pap.pl

 

 

Najpopularniejsze materiały

więcej

Książka

Klasyka fizyki dla smyka i laika Klasyka fizyki dla smyka i laika

"Pan Tompkins" to książki, na których wychowały się już zastępy fizyków. Obecnie z jego przygodami mogą się zapoznać kolejne pokolenia. I choć autor - George Gamow - nie żyje od pół wieku, książka została uzupełniona o nowe wątki i tematy, podejmowane w fizyce w ostatnich latach.

Więcej

Myśl na dziś

Dobrze zrozumiana nauka chroni człowieka przed pychą, gdyż ukazuje mu jego granice.
Albert Schweitzer

Nasz blog

Przełamując efekt Matyldy Przełamując efekt Matyldy

Maria Skłodowska-Curie czy Katherine G. Johnson to kobiety nauki, które odniosły sukces, przełamały społeczną nieufność, zdobyły zasłużone laury, a ostatnio "upomniało się" o nie kino. Jednak tych, których wybitne dokonania naukowe długo pozostawały w cieniu i wciąż są mało znane jest wiele. Cecilia Payne-Gaposchkin, Jocelyn Bell Burnell czy Trottula, to tylko niektóre z nich.

Więcej

Tagi

-->