![Fot. Adobe Stock](/sites/default/files/styles/strona_glowna_slider_750x420/public/202304/45178501_38515384.jpg.webp?itok=-8BxRCBj)
Dzięki opracowanemu przez naukowców z Massachusetts Institute of Technology (USA) mobilnemu urządzeniu drukującemu szczepionki mogłyby one dotrzeć do większej liczby osób – informuje "Nature Biotechnology".
Akcje szczepień prowadzone w wielu regionach świata utrudnia konieczność utrzymywania większości szczepionek (w tym nowych szczepionek RNA) w niskiej temperaturze. Potrzebne są także strzykawki, igły i wyszkolony personel do podawania szczepionek. Badacze z Massachusetts Institute of Technology (MIT) wymyślili potencjalne rozwiązanie tego problemu: mobilną drukarkę szczepionek.
Drukarka wytwarza plastry z wypełnionymi szczepionką mikroigłami, które można przez wiele miesięcy przechowywać w temperaturze pokojowej. Po nałożeniu na skórę plaster uwalnia szczepionkę bez konieczności wykonywania tradycyjnego zastrzyku. Dzięki rozbudowie urządzenie mogłoby produkować setki dawek szczepionki dziennie.
„Któregoś dnia moglibyśmy produkować szczepionki na żądanie — powiedziała Ana Jaklenec z Koch Institute for Integrative Cancer Research na MIT. - Gdyby na przykład wybuchła epidemia eboli w określonym regionie, można by wysłać kilka takich drukarek i szczepić ludzi w tej lokalizacji”.
Na razie naukowcy wykazali, że mogą wykorzystać drukarkę do produkcji termostabilnych szczepionek RNA Covid-19, które wywołują u myszy odpowiedź immunologiczną porównywalną do odpowiedzi generowanej przez wstrzyknięte szczepionki RNA.
„Atrament”, którego naukowcy używają do drukowania mikroigieł zawierających szczepionkę, zawiera cząsteczki szczepionki RNA, które są zamknięte w nanocząsteczkach lipidowych, co pomaga im zachować stabilność przez długi czas.
Atrament zawiera również polimery, które można łatwo uformować w odpowiedni kształt, a następnie pozostają stabilne przez tygodnie lub miesiące, nawet jeśli są przechowywane w temperaturze pokojowej lub wyższej.
Naukowcy odkryli, że połączenie 50/50 poliwinylopirolidonu i alkoholu poliwinylowego, z których oba są powszechnie używane do formowania mikroigieł, daje najlepszą kombinację sztywności i stabilności.
Wewnątrz drukarki ramię robota wstrzykuje atrament do form z mikroigłami, a komora próżniowa pod formą zasysa atrament, aby dotarł aż do końcówek igieł. Obecny prototyp może wyprodukować 100 dawek w ciągu 48 godzin, ale przyszłe wersje mogą zostać zaprojektowane tak, aby miały większą wydajność.
Więcej: https://doi.org/10.1038/s41587-023-01774-z (PAP)
Autor: Paweł Wernicki
pmw/ agt/
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.